ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΕΙΟ ΜΑΡΙΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ

ΟΔΟΝΤΙΚΑ ΕΜΦΥΤΕΥΜΑΤΑ

Τα οδοντικά εμφυτεύματα είναι η πιο σύγχρονη μέθοδος που έχει να προσφέρει η σύγχρονη προσθετική οδοντιατρική για την αντικατάσταση των δοντιών που λείπουν.

Όταν χρειάζεται να αντικατασταθεί κάποιο δόντι που λείπει, καμία από τις εναλλακτικές μεθόδους (γέφυρες ή οδοντοστοιχίες) δεν μπορεί να προσφέρει λειτουργικό και αισθητικό αποτέλεσμα εφάμιλλο με αυτό των φυσικών δοντιών όπως τα οδοντικά εμφυτεύματα.

Τα οδοντικά εμφυτεύματα είναι μικρές οδοντιατρικές συσκευές που παίζουν το ρόλο τεχνητής ρίζας δοντιού, και χρησιμοποιούνται για την αντικατάσταση των φυσικών δοντιών που λείπουν. Ένα οδοντικό εμφύτευμα είναι ουσιαστικά μια μικρή βίδα από τιτάνιο που τοποθετείται χειρουργικά στην γνάθο στην θέση ενός χαμένου δοντιού.

Ο κύριος στόχος κατά την τοποθέτηση οδοντικών εμφυτευμάτων είναι να επιτευχθεί άμεση στενή επαφή με το περιβάλλον οστό της γνάθου. Αυτό δημιουργεί την απαραίτητη αρχική σταθερότητα, η οποία με την πάροδο του χρόνου ολοένα ενισχύεται από την περαιτέρω ανάπτυξη του οστού γύρω από το εμφύτευμα (οστεοενσωμάτωση). Τα οδοντικά εμφυτεύματα κατασκευάζονται από τιτάνιο, επειδή το τιτάνιο έχει την ικανότητα να ενσωματώνεται βιολογικά με το οστό.

Μετά την πάροδο μερικών μηνών που απαιτούνται για την ενσωμάτωση του εμφυτεύματος στη γνάθο και την πλήρη σταθεροποίηση του, αυτό χρησιμοποιείται σαν μια σταθερή βάση για να υποστηριχθεί μια οδοντιατρική αποκατάσταση:

  • Μια στεφάνη για την αντικατάσταση ενός μεμονωμένου δοντιού που λείπει ή
  • μια γέφυρα ή τεχνητή οδοντοστοιχία για την αντικατάσταση αρκετών συνεχόμενων ή όλων των δοντιών.

Ένα δόντι που αποκαθίσταται με τη χρήση ενός οδοντικού εμφυτεύματος αποτελείται από 3 κύρια μέρη:

  • Το εμφύτευμα: Είναι ένα κυλινδρικό εξάρτημα κατασκευασμένο από βιοσυμβατό υλικό σαν το τιτάνιο, και προσομοιάζει με βίδα. Το εμφύτευμα έχει σπείρωμα εξωτερικά και είναι επικαλυμμένο με ειδικά υλικά που υποβοηθούν την οστεοενσωμάτωση. Αντικαθιστά το μη ορατό τμήμα του δοντιού που βρίσκεται κάτω από τα ούλα παίζοντας το ρόλο της τεχνητής ρίζας του δοντιού.
  • Το κολόβωμα: Το εξάρτημα αυτό τοποθετείται στην κορυφή του εμφυτεύματος και χρησιμοποιείται για τη συναρμογή του εμφυτεύματος με την προσθετική αποκατάσταση. Σε ορισμένους τύπους εμφυτευμάτων το κολόβωμα δεν είναι ένα ξεχωριστό εξάρτημα, αλλά αποτελεί εξαρχής τμήμα του εμφυτεύματος.
  • Η στεφάνη: Είναι η προσθετική αποκατάσταση (στεφάνη ή αλλιώς ‘θήκη’) που αντικαθιστά το ορατό μέρος του δοντιού και έχει το σχήμα, το χρώμα και το μέγεθος του φυσικού δοντιού που λείπει.

Περίπου το 70% του πληθυσμού έχει χάσει τουλάχιστον ένα δόντι μέχρι την ηλικία των 45 ετών. Το 25% του πληθυσμού είναι πλήρως νωδό μετά την ηλικία των 75 ετών έχοντας χάσει όλα τα δόντια του. Οι πιο συχνές αιτίες που προκαλούν απώλεια δοντιών είναι η τερηδόνα, η περιοδοντίτιδα, οι τραυματισμοί, και η ηλικία. Οι οδοντίατροι συνιστούν ότι ένα χαμένο δόντι πρέπει να αντικαθίσταται το ταχύτερο δυνατόν, γιατί αλλιώς επηρεάζει αρνητικά την υγεία και των γειτονικών του δοντιών. Τα εμφυτεύματα δοντιών εμφανίζουν σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με εναλλακτικές μεθόδους όπως οι γέφυρες και οι τεχνητές οδοντοστοιχίες.

Τα οδοντικά εμφυτεύματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ασθενείς με καλή στοματική υγεία και ικανή ποσότητα οστού για την στήριξη του εμφυτεύματος στη γνάθο. Η χρήση εμφυτευμάτων αντενδείκνυται σε ασθενείς που πάσχουν από ορισμένες παθήσεις όπως οστεοπόρωση, διαβήτης, παθήσεις του ανοσοποιητικού, γιατί αυξάνουν τον κίνδυνο αποτυχίας ή επιπλοκών. Ο εμφυτευματολόγος εξετάζει την γενική και οδοντιατρική υγεία του ασθενή για να εξακριβώσει αν είναι κατάλληλος υποψήφιος για την χρήση οδοντικών εμφυτευμάτων.

ΠΗΓΗ:  dontiastoma.gr

tooth