ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΕΙΟ ΜΑΡΙΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ

ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΕΣ ΓΕΦΥΡΕΣ

Οι οδοντιατρικές γέφυρες είναι μια μορφή προσθετικής αποκατάστασης που χρησιμοποιείται για την αντικατάσταση ενός ή περισσότερων ελλειπόντων δοντιών.

Οι γέφυρες δοντιών είναι ακίνητες προσθετικές εργασίες, δηλαδή στερεώνονται μόνιμα στο στόμα. Αποτελούν την πιο συνηθισμένη μέθοδο αντικατάστασης δοντιών, αν και τελευταία πολλοί ασθενείς στρέφονται εναλλακτικά στη χρήση οδοντικών εμφυτευμάτων που παρέχει σημαντικά πλεονεκτήματα. Το κύριο μειονέκτημα των γεφυρών είναι η ανάγκη για τροχισμό υγιών δοντιών που θα χρησιμοποιηθούν για την στήριξη τους.

Οι οδοντιατρικές γέφυρες είναι ουσιαστικά ένα σύνολο από στεφάνες (ενωμένες μεταξύ τους) οι οποίες καλύπτουν ένα κενό χώρο στο στόμα που έχει δημιουργηθεί λόγω της απώλειας ενός ή περισσότερων δοντιών λόγω τερηδόνας, ουλίτιδας, τραυματισμού ή άλλης αιτίας. Η κλασσική οδοντιατρική γέφυρα αποτελείται από δύο βασικές στεφάνες (θήκες), μια σε κάθε άκρο που στηρίζεται μόνιμα σε ένα φυσικό δόντι εκατέρωθεν του κενού χώρου, και κολλημένες ανάμεσα τους τόσες επιπλέον θήκες όσα τα δόντια που λείπουν. Μια γέφυρα μπορεί να στηρίζεται σε φυσικά δόντια ή σε τεχνητά, δηλαδή σε εμφυτεύματα δοντιών, ή και σε συνδυασμό των δύο.

Οι γέφυρες 3 δοντιών είναι η πιο κοινή μορφή προσθετικής εργασίας που εκτελούν οι οδοντίατροι. Είναι έμμεσες αποκαταστάσεις οι οποίες κατασκευάζονται από οδοντοτεχνικά εργαστήρια με βάση ένα αποτύπωμα των δοντιών του ασθενούς. Σήμερα πάντως, τουλάχιστον στις προηγμένες χώρες, οι γέφυρες έχουν αρχίσει να υποκαθίστανται από τα εμφυτεύματα δοντιών, ιδίως όταν πρέπει να αντικατασταθεί ένα μόνο δόντι.

Η απώλεια δοντιών, ανεξάρτητα από την αιτία που την προκάλεσε, έχει αρνητικές συνέπειες στην λειτουργία και εμφάνιση του στόματος.

  • Ένα δόντι που λείπει, ιδίως ένα από τα εμπρός δόντια, επηρεάζει αρνητικά την εμφάνιση.
  • Επηρεάζεται η ομιλία, η φωνή αλλάζει, και μπορεί να παρουσιαστεί ψεύδισμα ιδίως αν χαθεί ένα μπροστινό δόντι.
  • Όταν ένα δόντι χάνεται, τα γειτονικά δόντια τείνουν να χαλαρώνουν γιατί χάνουν την πλευρική τους στήριξη, και στρίβουν ή ολισθαίνουν προς τον κενό χώρο. Το αντίστοιχο δόντι της άλλης σιαγόνας μπορεί επίσης να αρχίσει να χαλαρώνει από τη βάση του γιατί δεν ασκείται πλέον καμία αντίρροπη πίεση. Παράλληλα το οστό στο χώρο του ελλείποντος δοντιού ατροφεί και απορροφάται, με αποτέλεσμα τα γειτονικά δόντια να αρχίσουν να κουνιούνται αυξάνοντας τον κίνδυνο απώλειας περισσότερων δοντιών στο μέλλον.
  • Η απώλεια ενός δοντιού αλλάζει την κατανομή της πίεσης που ασκείται κατά τη μάσηση επιβαρύνοντας τα εναπομείναντα δόντια.
  • Αν λείπουν αρκετά δόντια μπορεί να επηρεαστεί σοβαρά η ικανότητα του ατόμου για μάσηση, αναγκάζοντας το να τροποποιήσει τη δίαιτα του και μειώνοντας την ποιότητα της διατροφής του.

Τα σχετικά προβλήματα γίνονται σοβαρότερα όσο περισσότερα δόντια λείπουν. Οι οδοντιατρικές γέφυρες αντικαθιστούν αποτελεσματικά τα χαμένα δόντια, βελτιώνοντας την ικανότητα μάσησης και την ομιλία, και παρέχοντας ικανοποιητικό αισθητικό αποτέλεσμα. Οι εναλλακτικές λύσεις είναι τα οδοντικά εμφυτεύματα και οι μερικές ή ολικές οδοντοστοιχίες.

Οι οδοντιατρικές γέφυρες μπορούν να χρησιμοποιηθούν στις περισσότερες περιπτώσεις μεμονωμένης ή μερικής απώλειας δοντιών. Ο οδοντίατρος θα εκτιμήσει αν η γέφυρα είναι η καταλληλότερη λύση έναντι των εναλλακτικών επιλογών, δηλαδή των εμφυτευμάτων δοντιών ή μιας κινητής μερικής οδοντοστοιχίας, και επίσης θα εξετάσει αν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την ασφαλή τοποθέτηση της ή αν πρέπει να προηγηθούν άλλες θεραπείες.

  • Ο αριθμός των συνεχόμενων δοντιών που λείπουν να μην είναι μεγάλος. Μία γέφυρα δεν πρέπει να αντικαθιστά περισσότερα από τρία συνεχόμενα ελλείποντα δόντια. Βέβαια αν υπάρχουν δύο κενοί χώροι αλλά μεσολαβούν φυσικά δόντια, ο συνολικός αριθμός των δοντιών που μπορεί να αντικαταστήσει μία γέφυρα είναι μεγαλύτερος.
  • Να υπάρχουν δόντια εκατέρωθεν του κενού χώρου, ώστε η γέφυρα να έχει στήριξη και στα δύο άκρα της. Αν δεν ισχύει αυτή η προϋπόθεση υπάρχουν δύο πιθανές λύσεις. Η καλύτερη και πιο ασφαλής είναι να τοποθετηθεί ένα εμφύτευμα που θα παίξει το ρόλο του δοντιού-στηρίγματος. Η δεύτερη αλλά πιο επισφαλής είναι η χρήση γέφυρας με πρόβολο, δηλαδή στηριζόμενης μόνο στο ένα άκρο της.
  • Τα φυσικά δόντια στα οποία θα στηριχθεί η γέφυρα πρέπει να είναι υγιή. Αν υπάρχει τερηδόνα το δόντι θα καθαριστεί κατά την διαδικασία της προετοιμασίας του. Αν υπάρχει μεγάλη βλάβη μπορεί να χρειαστεί απονεύρωση και χρήση ενδοριζικού άξονα για την καλύτερη στήριξη της γέφυρας.
  • Τα φυσικά δόντια στα οποία θα στηριχθεί η γέφυρα πρέπει να είναι σταθερά. Ένα δόντι που κουνιέται δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν βάση για μια γέφυρα. Ο οδοντίατρος θα εξετάσει την κιητικότητα του δοντιού και το βαθμό στήριξης του στο οστό της γνάθου πριν αποφασίσει για την καταλληλότητα του.
  • Δεν πρέπει να υπάρχουν συμπτώματα περιοδοντικής νόσου. Τυχόν ουλίτιδα ή περιοδοντίτιδα πρέπει να έχει θεραπευθεί και τα ούλα να έχουν αποκατασταθεί πλήρως πριν γίνει η λήψη αποτυπώματος για την κατασκευή της οδοντιατρικής γέφυρας.
  • Δεν πρέπει να υπάρχουν ενδείξεις παραμέλησης της στοματικής υγιεινής. Αν ο ασθενής είναι γνωστό ότι αγνοεί συστηματικά την στοματική του υγιεινή, η προσδόκιμη διάρκεια ζωής μιας γέφυρας δοντιών μειώνεται σημαντικά.

ΠΗΓΗ:  dontiastoma.gr

tooth