ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΕΙΟ ΜΑΡΙΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ

ΕΜΦΡΑΞΕΙΣ ΣΦΡΑΓΙΣΜΑΤΑ

Τα σφραγίσματα (εμφράξεις) είναι η πιο κοινή επανορθωτική εργασία που εκτελούν οι οδοντίατροι, και χρησιμοποιούνται για την αποκατάσταση δοντιών που έχουν υποστεί βλάβες λόγω της προσβολής τους από τερηδόνα.

EMFRAXEISΑν η βλάβη δεν έχει φθάσει στον πολφό, και η καταστροφή στη δομή του δοντιού είναι περιορισμένη, ένα σφράγισμα είναι συνήθως αρκετό για την θεραπεία της τερηδόνας. Οι οδοντιατρικές εμφράξεις αποκαθιστούν αποτελεσματικά το σχήμα, αντοχή, και φυσιολογική λειτουργία του δοντιού αντικαθιστώντας την κατεστραμμένη αδαμαντίνη και οδοντίνη.

Σφράγισμα του δοντιού από τον οδοντίατρο χρειάζεται όταν ένα δόντι έχει προσβληθεί από τερηδόνα η οποία έχει ήδη διεισδύσει στην επιφάνεια της αδαμαντίνης και έχει σχηματιστεί κοιλότητα (τρύπα στο δόντι). Αν δεν έχει σχηματιστεί κοιλότητα αλλά η τερηδόνα είναι ακόμη σε αρχικό στάδιο (λευκές κηλίδες), ο οδοντίατρος θα ακολουθήσει συντηρητική θεραπεία όπως μια τοπική φθορίωση ώστε να δοθεί η ευκαιρία στο δόντι να αυτοθεραπευθεί. Αυτό όμως είναι αδύνατον αν έχει δημιουργηθεί κοιλότητα, οπότε το σφράγισμα είναι απαραίτητο. Αν δεν σφραγιστεί έγκαιρα το δόντι και η τερηδόνα φθάσει στον πολφό θα δημιουργηθεί φλεγμονή και έντονος πόνος. Η μόλυνση μπορεί να μεταδοθεί μέσω των ριζικών σωλήνων στους ιστούς γύρω από τη ρίζα του δοντιού προκαλώντας ένα ακροριζικό απόστημα, και αυξάνοντας τον κίνδυνο απώλειας του δοντιού. θα χρειαστεί να γίνει πρώτα απονεύρωση και μετά τοποθέτηση στεφάνης, με πολύ μεγαλύτερο κόστος που θα μπορούσαμε να αποφύγουμε αν γινόταν έγκαιρα ένα απλό σφράγισμα του δοντιού.

Η τερηδόνα δεν είναι η μόνη αιτία για την οποία μπορεί να χρειαστεί μια έμφραξη δοντιού.

  • Οι εμφράξεις χρησιμοποιούνται και σε περιπτώσεις που υπάρχει κάποιο μικρής έκτασης ράγισμα ή σπάσιμο ενός τμήματος του δοντιού.
  • Περιπτώσεις οδοντικής υπερευαισθησίας λόγω αποτριβής της αδαμαντίνης (πχ. λόγω βρουξισμού, ή από λάθος τρόπο βουρτσίσματος) μπορούν να αντιμετωπιστούν με σφράγισμα του δοντιού.
  • Τέλος μια έμφραξη μπορεί να χρησιμεύσει για να τροποποιηθεί η μασητική επιφάνεια και να γίνει μια μικρή διόρθωση στη σύγκλειση (τον τρόπο που ‘πατάνε’ τα πάνω με τα κάτω δόντια).

Τα κλασσικά οδοντιατρικά σφραγίσματα είναι άμεσες αποκαταστάσεις, δηλαδή παρασκευάζονται απευθείας πάνω στο δόντι που χρειάζεται θεραπεία. Η διαδικασία σφραγίσματος του δοντιού γίνεται με τοπική αναισθησία, και συνήθως ολοκληρώνεται σε μια επίσκεψη στο οδοντιατρείο.

Κατ’ αρχήν ο οδοντίατρος χρησιμοποιεί υψηλόστροφο τροχό, συσκευή απόξεσης με αέρα ή συσκευή laser για να αφαιρέσει την τερηδονισμένη αδαμαντίνη. Η κατεστραμμένη οδοντίνη αφαιρείται με χαμηλόστροφο τρυπάνι και εργαλεία χειρός μέχρι να καθαριστεί πλήρως το δόντι από την τερηδόνα. Ο χώρος της έμφραξης διαμορφώνεται κατάλληλα και τοποθετείται το επανορθωτικό υλικό που σκληραίνει σε λίγα λεπτά. Η διαδικασία αυτή διαφοροποιείται ανάλογα με το είδος του εμφρακτικού υλικού που θα χρησιμοποιηθεί. Κατόπιν γίνονται προσαρμογές στά όρια και το σχήμα του σφραγίσματος, διαμορφώνεται κατάλληλα η μασητική επιφάνεια ελέγχοντας την σύγκλειση, και τέλος το σφράγισμα λειαίνεται και στιλβώνεται.

Υπάρχουν δύο βασικοί τύποι σφραγισμάτων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αποκατάσταση ενός τερηδονισμένου δοντιού :

  • Εμφράξεις Αμαλγάματος. Πρόκειται για τα παραδοσιακά γκρίζα σφραγίσματα και αποτελούν την συνηθέστερη επιλογή. Το αμάλγαμα είναι ένα μείγμα μετάλλων με μεγάλη ανθεκτικότητα και σχετικά χαμηλό κόστος. Το κυριότερο μειονέκτημα είναι το σκούρο χρώμα τους που τα κάνει ιδιαίτερα εμφανή επηρεάζοντας αρνητικά την εμφάνιση. Επίσης τα τελευταία χρόνια έχουν τεθεί υπό αμφισβήτηση λόγω της παρουσίας μικρο-ποσοτήτων υδραργύρου στην σύνθεση του αμαλγάματος.
  • Εμφράξεις Συνθετικής Ρητίνης. Τα σφραγίσματα απο συνθετική ρητίνη, γνωστά και ως λευκά σφραγίσματα, έχουν γίνει αρκετά δημοφιλή λόγω του ανώτερου αισθητικού αποτελέσματος που προσφέρουν. Το χρώμα τους μπορεί να προσαρμοστεί για να ταιριάζει σχεδόν απόλυτα με το χρώμα των φυσικών δοντιών, ώστε να μην διακρίνονται. Προτιμώνται ιδιαίτερα για χρήση στα μπροστινά δόντια. Δεν μπορούν όμως να χρησιμοποιηθούν για πολύ μεγάλα σφραγίσματα και έχουν μικρότερη αντοχή απο τα σφραγίσματα αμαλγάματος.

ΠΗΓΗ: dontiastoma.gr

tooth